Vandaag zijn we naar het buurland van Thailand geweest, Myanmar. Vanaf ons hotel reden we in een klein half uurtje naar de grens. Met een bootje werd onze groep over de rivier gevaren. Deze rivier is een natuurlijke grens tussen deze twee landen. Zonder paspoortcontrole bereikten we veilig de overkant. Het landschap rondom de natuur was adembenemend. Vanaf deze kant van de rivier was het nog maar een klein stukje rijden naar het project dat we deze dag bezochten.

Net als gisteren werden we door een grote groep kinderen uit het project opgewacht en ontvangen. Zoals we inmiddels gewend zijn van de mensen hier, werden we zeer gastvrij ontvangen met warme woorden van de pastor en mooie liederen door alle kinderen.

2016-11-14-multifunctionele-ruimte-myanmar-th-952-025

De gemeente die we vandaag bezochten, bestaat net als die van gisteren, uit mensen van het Karen volk. De Karen-mensen komen vooral voor in Myanmar en in Noord Thailand. Vanwege de burgeroorlog in Myanmar, die tot 10 jaar geleden woedde, zijn veel Karen-mensen gevlucht naar Thailand. De gemeenten van de projecten die we hier bezoeken in Thailand en Myanmar bestaan (bijna volledig) uit Karen-mensen.

Tot 10 jaar terug was in dit gebied dus een vreselijke burgeroorlog gaande. Hierbij waren de strijdende partijen Christelijke Karen, Boeddhistische Karen en later ook het overheidsleger. We weten weinig over de gruwelijkheden die hier hebben plaatsgevonden. Wat we wel weten is dat de plaatselijke bewoners samen met hun kinderen moesten vluchten, omdat de kinderen anders mogelijk mee werden genomen, om als kindsoldaat ingezet te worden.

Gelukkig leven de Christelijke en Boeddhistische Karen tegenwoordig in vrede met elkaar op hetzelfde grondgebied. Vele gezinnen in de omgeving van het project hangen het Boeddhistische geloof aan. Ondanks dat staan veel ouders van de gezinnen open voor het Christendom. Door hun kinderen op het project te bezoeken maken vele gezinnen kennis met het evangelie.

De gemeente in Myanmar is een satellietproject van de gemeente die we gisteren in Thailand bezochten. In het grensgebied zijn er nog twee satellietprojecten. In totaal worden hier meer dan 700 kinderen geholpen. Meer dan 450 van deze kinderen worden via Compassion gesponsord. Er worden voor meer dan 100 kinderen uit dit project nog sponsoren gezocht.

Zoals de meeste lezers misschien wel weten, hebben we de afgelopen tijd geld ingezameld voor een ‘gemeenschappelijke ruimte’. Vandaag hebben we de handen uit de mouwen gestoken om deze ruimte mooier te maken. Mooier maken, want we waren onder de indruk van wat er al stond. Deze ruimte zal na voltooing o.a. gebruikt worden als hostel, voor kinderen die door verschillende omstandigheden niet thuis kunnen slapen.  Kinderen kunnen bijvoorbeeld op het project blijven slapen, als de omstandigheden thuis slecht zijn of als de ouders lange dagen moeten werken.

2016-11-14-multifunctionele-ruimte-myanmar-th-952-091

Op de achtergrond het hostel / multi-functionele ruimte waar we als groep fondsen voor hebben geworven om dit te realiseren.

2016-11-14-multifunctionele-ruimte-myanmar-th-952-054 2016-11-14-multifunctionele-ruimte-myanmar-th-952-0642016-11-14-multifunctionele-ruimte-myanmar-th-952-045

Met behulp van Compassion kan de gemeente deze kinderen hier helpen. In deze regio worden ook problemen als ondervoeding, verschillende ziekten en een gebrek aan onderwijs aangepakt door de gemeente.

Onze groep heeft vandaag praktisch mogen helpen. We hebben een beschermende laag tegen termieten aangebracht. We hebben een aantal jonge bomen geplant en er is een mooi kunstwerk voor aan de muur gemaakt. Gelukkig was er ook nog tijd om kennis te maken en te spelen met de kinderen uit het project. De kinderen waren eerst wat verlegen, maar toen het ijs één keer gebroken was, is er heel wat liefde uitgewisseld.

Tussen het werken en spelen door werden we door de gemeente getrakteerd op een heerlijke lunch. Deze lunch doet zeker niet onder voor al het heerlijke voedsel dat we in de restaurants krijgen. En dat van mensen die bijna niets te besteden hebben.

Later op de dag bleek bij één van de huisbezoeken die we hebben gedaan, dat een moeder van een kind uit het project voor ongeveer 4 € de hele dag moet werken. Ook bij de huisbezoeken werden we zeer gastvrij ontvangen. We mochten plaats nemen op de beste plaatsen van het huis. En dat terwijl we als wildvreemden binnenkomen.

Zo’n huis bestaat uit houten palen, veel bamboe en een dak van bladeren, dat elk jaar voor het regenseizoen vervangen wordt. De mensen zitten en slapen op de grond. Het bed is gemaakt van bamboe en heeft geen matras. Elektriciteit en stromend water is niet of nauwelijks aanwezig. Vaders zijn soms een maand lang weg om te werken…

Als groep hebben we een les in gastvrijheid gekregen. Je gasten geef je het beste dat je hebt! Laten we dat met zijn allen ook thuis uitdragen.

Door Edwin en Marijke Kuipers

 
© 2011-2017 Compassion Nederland. Alle rechten voorbehouden.